Prompt yaz. Çalışmadı. Daha uzun prompt yaz.
Yine çalışmadı. Çok daha uzun prompt yaz.
Sonunda çalıştı. Commit: "harbiden çalışıyor artık"
Bu döngüyü yaşayan tek sen değilsin.
Ama burada konuşmamız gereken asıl şey şu:
MVP hazır, demo çalışıyor, canlıya aldın —
peki sistemi gerçekten anlıyor musun?
Çoğu cevap: hayır.
Bu neden problem?
İlk ay her şey yolunda gidiyor.
İkinci ay küçük bir özellik eklemek istiyorsun,
3 şey birden bozuluyor.
Üçüncü ay bir hata çıkıyor,
nerede başladığını bulamıyorsun.
Altıncı ay kendi koduna bakıyorsun,
yabancı geliyor.
AI yazdı, sen yapıştırdın, sistem büyüdü —
ama temeli anlamadan büyüdü.
Vibe coding'in gerçek problemi performans değil.
Modeller artık iyi kod yazıyor.
Sorun kodun kalitesi değil,
senin o kodu anlayıp anlamaması.
Anlamadan geliştirince ne olur?
Sisteme dokunmak giderek korkutucu hale geliyor.
Bir yeri düzeltirken başka yer bozuluyor.
En sonunda "sıfırdan yazayım" diyorsun.
Bu döngü tanıdık geliyorsa yalnız değilsin.
Peki ne yapmalı, AI kullanma mı?
Hayır, tam tersi.
AI'ı kullan ama her yazdığı satırı oku.
Anlamadığın kodu yapıştırma.
"Bu neden böyle çalışıyor?" sorusunu sor —
AI'a da sorabilirsin, açıklar.
Hızlı gitmek için AI kullan.
Ama anlamaktan vazgeçme.
Vibe coding ile gerçekten bir şey bitirmek,
hiç bitirememekten iyi.
Ama bitirdikten sonra dur, geri dön,
yazdığın sistemi anlamaya çalış.
O adımı atlayan çoğu proje
6 ay sonra çöp oluyor.
Siz bu döngüye girdiniz mi hiç?
Nasıl çıktınız?
